مفاسد قرار داده ، كه ميزان مشروعيّت در نفى و اثبات بر محور آن مىچرخد . روى اين بيان ، لازمست كه همه‌ى قوانين عاليه‌ى اسلام را بر اين اساس تفسير كنيم ، و هر حكمى بر خلاف آن يافت شود ، آن را كنار بزنيم و از كتابهاى فقه اسلامى به دور اندازيم . يكى از وكلاى دادگسترى بيروت ، در گفتار مفصّلى كه در سرمقاله‌ى مجلّه‌ى دادگسترى بيروت ، چاپ و منتشر شد ، چنين نوشت : « آئين مقدّس اسلام ، نخستين آئين اجتماعى است كه قوانين اخلاقى را در يك جا گرد آورد ، و معيارهاى اخلاقى را به صورت قانون درآورد و به آنها قدرت قانون بخشيد . و راستى و درستى و شرافت و مروّت را بر پايه‌ى حقّ استوار ساخت ، كه بدون آن سست و بىبها خواهند بود . افق تعاليم حياتبخش اسلام ، از همه‌ى اديان و مذاهب گسترده‌تر است ، كه عقل و اخلاق دو زيربناى مستحكم آن را تشكيل مىدهند . پس آنچه عقل سليم بپذيرد و معيارهاى اخلاقى بر آن منطبق باشد ، از احكام شريعت مقدّس اسلامى به شمار مىرود » . « 1 » آئين مقدّس اسلام از نظر اينكه آئين همه‌ى انسانها در طول اعصار و قرون است ، بايد پاسخگوى همه‌ى نيازمنديهاى جامعه بشريّت باشد . و براى اينكه يك آئين ، پاسخگوى همه‌ى

--> ( 1 ) - مجلّه المحامى ، سال 16 شماره 4 ، چاپ بيروت .