را با فتاواى علماى شيعه نقل كرديم بسنده مىكنيم ، و داورى را به عقل و وجدان خواننده‌ى گرامى موكول مىكنيم . در اينجا فقط به يك نكته اشاره مىكنيم و آن اينست كه : در ميان دانشمندان معروف است كه ابو حنيفه فقط 17 حديث از احاديث رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را به درستى پذيرفته است ، و فقط صحّت آنها در نزد ابو حنيفه ثابت شده است ، ما نيز نخست آن را باور كرديم ، ولى پس از بررسى آراء فقهى ابو حنيفه ، به اين نتيجه رسيديم كه احاديث بسيارى در نزد او ثابت شده است ، ولى او فقط حديث را پذيرفته است ، زيرا فقط 17 مورد پيدا شده كه متن حديث با رأى و اجتهاد او منطبق شده است ، و لذا آنها را پذيرفته و موارد ديگر را ناديده گرفته است . چنان كه در مورد آيات فراوانى كه با فتوايش منطبق نبوده ، همين روش را معمول كرده است ، چنان كه در مورد دو آيه در همين كتاب بحث كرديم و گفتيم : در مورد مصارف زكات آيه‌ى وَ فِي الرِّقابِ * را ناديده گرفته و در مورد سقوط زكات از ذمّه مديون ، آيه‌ى أَوْ دَيْنٍ * را ترك نموده است ! ! از اينجا سرّ كلام رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله معلوم مىشود كه با يك پافشارى خاصّى اهل بيت عصمت و طهارت را بر همگان سفارش كرده و فرموده : « من در ميان شما دو امانت گرانبها به يادگار نهادم ، يكى كتاب خدا و ديگرى اهل بيت منست ، كه اهل بيت من امان است بر امّت من از اختلاف . » امام باقر و امام صادق عليهما السّلام فرموده‌اند : « ما خازنان علم خدا و مترجمان وحى خدا هستيم » .