با تكيه بر رفاقت با او ضايع مكن . » « 1 » با همه آن‌چه گفتيم ، هيچ بهره‌اى گواراتر از گفت‌وگو با دوستى نيست كه با روحى پاك و آرامش‌بخش و عاطفه‌اى گرم و پناه دهنده به سخنانت گوش فرا داده و بدين ترتيب گرد درد و اندوه را از درونت بزدايد . هركس بهره‌مندى از احساس دوستى را از دست بدهد ، خدا او را از زيباترين چيز در زندگى بىنصيب كرده است ؛ اگرچه خانه‌اش سخت زينت شده باشد . 12 - و قال عليه السلام : « إذا وصلت إليكم أطراف النّعم فلا تنفّروا أقصاها بقلّة الشّكر . » ترجمه : هرگاه آغاز نعمت برايتان آشكار شد ، با ناسپاسى جلوى افزايش آن را نگيريد . شرح : « أطراف النّعم » آغاز نعمت و يا مقدار كم از آن . « أقصاها » رشد و افزايش نعمت . هرگاه خداى سبحان نعمتى را برايت فراهم آورد ، هرچه باشد آن را حفظ نما و با شكر و ميانه روى بزرگش بدار . اگر آن را كوچك شمرده و در نگهدارى و شكرش كوتاهى نمايى خدا آن را از تو باز مىستاند و از ديگر نعمت‌ها نيز محرومت مىكند . پيش از اين گفتار امام عليه السّلام در نامه 69 بيان شد : « نعمت‌هايى كه خدا به تو بخشيده نيكو دار و هيچ يك از آنها را كه در اختيار دارى تباه مكن ، چنان باش كه نشانه‌هاى نعمت‌هاى خدا در تو

--> ( 1 ) . « و لا تضيعنّ حقّ أخيك اتّكالا علي ما بينك و بينه » .