گفت : كاش قبل از جنگ جمل مرده بودم و كاش از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ده فرزند داشتم و همه آنها را از دست مىدادم و در برابر ، جنگ جملى در كار نبود . اما زبير از شركت در جنگ روى گرداند و توبه كرد و طلحه نيز قبل از مرگ از سواركارى در آن نزديكىها پرسيد : تو از كدامين گروهى ؟ گفت : از ياران امام على عليه السّلام هستم . طلحه از او خواست كه با او به نام امام على عليه السّلام بيعت كند و چنين كرد . « 1 » در اين‌جا نيازى به بحث از درستى اين روايت و نيز درستى اين توبه نيست « 2 » و تنها در نقد آن به آيه زير استناد مىكنيم : « كسى كه به اعمال زشت تمام عمر اشتغال ورزد تا آن‌گاه كه مشاهده مرگ كند در آن ساعت پشيمان شود و گويد اكنون توبه كردم توبه‌اش پذيرفته نخواهد شد چنان‌كه هركس به حال كفر بميرد نيز توبه‌اش قبول نشود بر اين گروه عذابى بسيار دردناك مهيا ساختيم . » « 3 »

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغة ، ابن ابى الحديد : 14 / 24 . ( 2 ) . براى آگاهى بيشتر نك : تاريخ طبرى : 3 / 547 ؛ الفصول المختارة ، شيخ مفيد : 141 ؛ الاقتصاد شيخ طوسى : 229 ؛ بحار الانوار : 32 / 336 . ( 3 ) . وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً نساء / 4 : 18 .