ثقيل الظهر : كسى كه در تأمين زندگى خانواده‌اش درمانده است . الضئيل : خوار . شرح و تفسير شريف رضى مىگويد : « عبد اللّه بن عباس فرمانرواى بصره ، اهواز و فارس بود . وى از زياد بن ابيه براى اداره بصره يارى خواست و او را جاى خود در بصره گمارد . هنگامىكه امام عليه السّلام از اين كار عبد اللّه بن عباس آگاه گشت ؛ نامه‌اى به زياد نوشت : ( و إنى أقسم باللّه قسما صادقا ، لئن بلغنى أنك خنت . . . ) از ظاهر سخن امام عليه السّلام برداشت مىشود كه خطايى از زياد سر نزده و ليكن امام عليه السّلام از بيم آن‌كه پيمان‌شكنى كند ، وى را تهديد كرد و او را از سوء عاقبت در اثر پيمان‌شكنى برحذر داشت و اين‌كه گريزى از كيفر وجود ندارد و كمترين سزاى او گرفتن مال و ثروت از اوست و اين‌كه تهيدست و خوار و فرومايه رها شود .