محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
106
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
منافاتى ندارد . يكى از گفتههاى امام على عليه السّلام اين است كه : « برادرت را به هنگام خطاكارى به وسيله نيكى سرزنش كن ! و شر او را از طريق بخشش كردن دور ساز . » « 1 » ( و مأزورون على قطيعتها ) منظور از واژه « وزر » در اينجا ترك اولى است . ( فأربع ابا العباس ، رحمك اللّه فيما جرى على لسانك و يدك من خير و شر ) تو كارگزار هستى و سرپرستى مردم را به عهده دارى . هيچ كارگزارى حق ندارد برمبناى خواستههاى شخصى خود عمل كند ؛ زيرا شخصيت حقوقى فرد شخصيت حقيقى او را زائل مىكند . از اين روى پيامبران و مصلحان به منفعتهاى شخصى خويش توجهى ندارند . ( فإنا شريكان فى ذلك ) تو در برابر اختياراتى كه دارى در برابر خدا و مردم مسئول هستى و من نيز مسئول تو در برابر خدا و مردم هستم ؛ چون راه را براى تو هموار كردم . كوتاه سخن آنكه ما هردو در برابر پست و منصب مسئوليت داريم ؛ ولى فرزندان نامشروع چه در منصب رياست و چه در غير آن ، از مسئوليت خويش راهى براى كسب درآمد و سودجويى و بهرهكشى از كارگران و ستمديدگان استفاده مىكنند . پيش از اين در اينباره به تفصيل سخن گفته شد . « 2 »
--> - وسائل الشيعة : 12 / 52 ح 4 ؛ كنز العمال : 16 / 122 و 181 ح 44143 و 44392 ؛ تاريخ بغداد : 3 / 308 ، عيون الحكم و المواعظ : 266 . ( 1 ) . « عاتب اخاك بالاحسان اليه ، واردد شره بالانعام عليه » نهج البلاغه : حكمت 158 . ( 2 ) . شرح خطبه 122 .