واژه‌شناسى قلال : جمع « قلّة » به معناى قله كوه و نيز قسمت فوقانى هر چيز است . عوعوا : از ريشه « وعى » به معناى حفظ و تدبر است . قمراوين : دو شىء نورانى . سويّ : كامل و بدون نقص . المنجل : داس و در اينجا منظور از « منجلين » دو پاى ملخ است كه شبيه داس هستند . النّزوات : جهشها و پرشها . ديم : جمع « ديمة » به معناى بارانى كه پيوسته بدون رعدوبرق مىبارد . الجّدوب : خشكى و بىحاصلى . ساختار ادبى كذلك السماء : خبر مقدم و مبتداى موخر . هذه القلال : « قلال » عطف بيان براى « هذه » است . فالويل لمن . . . : مبتدا و خبر . يكون بناء : فعل « يكون » تامه است و « بناء » فاعل آن است . من غير بان : صفت براى « بناء » است . طوعا ، سلما : حال هستند . رهبة : مفعول له است . شرح و تفسير ( و كذلك السماء و الهواء و الرياح و الماء . . . ) اگر هر انسان بينا و آگاهى به پديده‌اى از جهان هستى بنگرد ، ناگزير فروتن گشته ، به عظمت آفريدگار آن