سو به آن جهت مىروند و صدها كيلومتر را طى مىكنند و در همين زمان ، موشهاى آن منطقه نيز براى شكار ماهى ، خود را به دريا مىرسانند . مالك بن نبى در كتاب پديده قرآنى « 1 » مىنويسد كه مورچه آمريكايى يك شب پيش از وقوع آتش‌سوزى در جنگل از آنجا كوچ مىكند و نيز برخى گزندگان در جنوب قسطنطنيه پيش از وقوع حوادث طبيعى از آن منطقه دور مىشوند . آيا اينها همه از روى تصادف است ، يا خداوند از روى حكمت خويش به اين آفريدگان چنين توانايى را داده است ؟ ! ( و ما الجليل و اللطيف و الثقيل و الخفيف و القوي و الضعيف في خلقه إلا سواء ) قوانين فراگير هستى ، همه آفريدگان را در اندازه‌ها و اشكال مختلف پوشش مىدهند . آيا اين قوانين را جز به اراده حكيمانه و نيرومند خداى يگانه مىتوان گونه ديگرى تفسير كرد ؟ ! دانشمندان فراوان درباره مورچه‌ها و شيوه زندگى و همكارى و نظام اقتصادى و اجتماعى زندگىشان نوشته‌اند كه همه آنها شگفت‌آور و نشانه بر وجود اراده خداوند حكيم و توانا است و از همه شگفت‌انگيزتر درباره مورچگان حكايتى است كه در قرآن آمده است : « تا آن‌گاه كه به وادى مورچگان رسيدند ، مورچه‌اى ( به زبان خويش ) گفت : اى مورچگان به خانه‌هايتان داخل شويد ؛ مبادا سليمان و سپاهيانش نديده و ندانسته شما را پايمال كنند . » « 2 » نگرانى يك مورچه براى همنوعان خود جاى شگفتى فراوان

--> ( 1 ) . نام عربى كتاب « الظاهرة القرآنية » است . ( 2 ) . حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى وادِ النَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ يا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساكِنَكُمْ لا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ نمل / 27 : 18 .