دنيا نمىشود گريخت و رهايى يافت و انسان نيز مىبايست در اين سرا تلاش كند و هركس كه كوتاهى كند ، بىترديد نزد خداوند ، مسئول است و اين سخن امام عليه السّلام نيز مشهور است كه « براى دنياى خود ، به‌گونه‌اى تلاش كن ، كه گويى براى هميشه زنده هستى و براى آخرت خود نيز به‌گونه‌اى رفتار نما ، تو گويى كه همين فردا خواهى مرد . » « 1 » و نيز سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است كه « به نفع شما نيست كه زندگى دنيا را براى غير آن ، رها كنيد . » « 2 » و حتى يك نفر از علماء دينى در وجوب تلاش براى رفع حاجت و نيازمندىها و نيز كسب رزق و روزى حلال ، اختلافى با ديگران ندارد و بىشك ، آنچه از دنيا ناپسند و حرام و مذموم شمرده نشده كه انسان از راه حرام مال جمع‌آورى كند و يا در زندگى ، سربار ديگران باشد و از زحمات آنها بهره گيرد و در واقع دنياى حرام و ناپسند نيز حضرت عليه السّلام نيز همين دنياى حرام و معصيت و كينه‌توزى است و بيشتر نيز ، بارها اين مسئله را توضيح داده‌ايم . نگارنده نهج البلاغه كيست ؟ ابن ابى الحديد معتزلى ، يكى از شارحان برجسته نهج البلاغه ، در پايان شرح خطبه 183 در شرح خويش ، بحث مفصلى را در اين‌باره مطرح مىكند كه گزيده‌اى از آن را در اينجا مىآوريم : برخى انسان‌هاى متعصب مىگويند : بيشتر نهج البلاغه ، سخنانى منسوب به حضرت عليه السّلام است و كلام او نيست و بخشى ديگر از آن را به فصحا و دانشمندان و مقدارى را به سيد رضى نسبت

--> ( 1 ) . « اعمل لدنياك كأنك تعيش ابدا و اعمل لاخرتك كانك تهوت غدا » تحرير الاحكام ، علامه حلى ، جلد 2 ، ص 249 . ( 2 ) . « ليس خيركم من ترك الحياة و طبيعتها لغيره » كشف الخفاء ، عجلونى ، جلد 2 ، ص 220 .