بين مىرود . امام عليه السّلام مىخواهد بگويد كه عزم‌ها و همت‌ها را بايد استوار نگاه داشت و به تنبلى و سستى اجازه نداد كه بر آدمى چيره شوند . « 1 » اين برداشت از ظاهر سخن امام عليه السّلام دور نيست ؛ اما برداشت ديگرى نيز به نظر مىرسد و آن اين‌كه انسان گاه در زندگى به سختىها و گرفتارىهايى دچار مىشود كه توان شكيبايى بر آنها را ندارد و ازاين‌رو به فرار يا انجام كار زشتى مانند خودكشى پناه مىبرد ؛ اما اگر كمى استراحت كند و بخوابد ، جانش آرام گشته و سنگينىها بر او سبك شده و توان دوباره مىيابد . ولتر فيلسوف فرانسوى مىگويد : « آسمان خواست كه برخى از گرفتارىهاى ما در زندگى را جبران كند ؛ پس به ما از يك سو اميد و از سوى ديگر خواب بخشيد » ولز نويسنده انگليسى نيز مىگويد : « خواب نعمتى گران و غير قابل ارزشگذارى است » خداوند در جنگ بدر نيز ترس و هراس مسلمانان از فراوانى مشركان را با غلبه ساختن خواب بر مسلمانان ، بر طرف ساخت : « [ به ياد آوريد ] هنگامى را كه [ خدا ] خواب سبك آرامش‌بخشى كه از جانب او بود بر شما مسلط ساخت . » « 2 »

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، محمد عبده : 2 / 234 و 4 / 102 ؛ شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد : 11 / 142 و 20 / 89 . ( 2 ) . إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ انفال / 8 : 11 .