محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
558
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
كارخانه ، ابتكار به خرج داده و محصولات سودمند فراوان توليد مىكنند و برخى ديگر دربهاى آن را بسته و هيچ سودى نه به خود نه به ديگران مىرسانند . سستى و كاهلى همانند سرطانى است كه روح و بدن را به مرگ مىكشاند و انسانيت آدمى را از او مىگيرد تا آنجا كه حيوان و حتى سنگ و كلوخ از او بهتر و سودمندتر مىشوند . امام عليه السّلام مىگويد : تا زمانى كه فرصت و توانايى داريد به انجام كار نيك بشتابيد و از ديگرانى عبرت بگيريد كه فرصت را از كف داده و شما نيز به زودى مانند آنان خواهيد شد و آنگاه ديگر اندوه و حسرت سودى ندارد . ( و الصّحف منشورة ) دفتر اعمال همه كارهايتان را ثبت و ضبط مىكند تا معلوم شود كه با نيروى فراوان خود چه كار نيك يا ناشايستى انجام دادهاى و چقدر به هدف حقيقى آفرينش خود نزديك شدهاى . ( و التّوبة مبسوطة ) هر كس به نادرستى كارهاى ناشايستش پى برد و از خدا بخشايش بخواهد ، خدا نيز از او پذيرفته و از خطايش درمىگذرد ؛ زيرا او با خدا و مردم از در صداقت و راستى درآمده و از دروغ و نيرنگ دورى گزيده است . در حديثى آمده است كه توبهكار همانند كسى است كه از آغاز هيچ گناهى نداشته است . « 1 » ( و المدبر يدعى ) كسى كه از حق روى گردانده باشد ، در دنيا با حكمت و اندرز نيك به راه راست راهنمايى مىشود . ( و المسيء يرجى ) فرصت براى ترك زشتى در اختيار بدكاران گذاشته مىشود . ( قبل أن يخمد
--> ( 1 ) . كافى : 2 / 435 ح 10 ؛ وسائل الشيعة : 11 / 358 ح 8 و 14 .