واژه‌شناسى طينهم : جمع « طينة » به معناى مايه نخستى كه انسانها از آن سرشته شده‌اند . الفلقة : قطعه زمين . سبخ : زمين شوره‌زار . الحزن : زمين ناهموار . الرواء : مكان خوش‌منظر . ماد القامة : قامت بلند . قريب القعر : قامت كوتاه . الضريبة : طبيعت و سرشت . الجليبة : تظاهر . اللب : خرد . الجنان : قلب . ساختار ادبى انهم كانوا : تاويل به مصدر مىرود و خبر « ذلك » قرار مىگيرد . همچنين ممكن است مجرور به حرف جر مقدرى باشد . من سبخ : جار و مجرور متعلق به محذوف و صفت « فلقة » است . شرح و تفسير گروهى نزد امام عليه السّلام حاضر گشته و درباره اختلاف طبايع و غرايز مردم سخن مىگفتند . امام عليه السّلام فرمود : ( إنّما فرّق بينهم مبادئ طينهم . . . ) اين بند مىگويد كه مردم از جهت نقصان و كمال خردها و غرايزشان متمايز هستند و سرشت نخستين آنها از جهت پاكى و ناپاكى در اين امر اثرگذار است . شكل