محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
53
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ساختار ادبى جزعا : مفعول براى فعل « توثّبت » است . اللّه اللّه : بنا بر باب تحذير ، منصوبند ؛ يعنى : خافوا اللّه ( از خدا بترسيدند ) عملا : در عبارت « أحسن عملا » تمييز است . تكونوا : مجزوم و جواب براى شرط « بادروا » است . ابدا : ظرف و منصوب است . أن تلقى . . . : تأويل به مصدر مىرود و توسط « من » جاره كه محذوف است مجرور شده و اينگونه مىشود : صان اجسامهم من لقاء التعب و الإعياد ( تنهاشان را از گرفتارى در سختى و رنج ، نگاه داشته است ) شرح و تفسير ( من يتق اللّه يجعل له مخرجا من الفتن ) هركس كه از خدا بترسد و تقوا پيشه كند و بر نفس خود مسلط گردد و خود را از فتنهها و پليدىها و مقدماتش دور گرداند ، بىگمان خداوند ، راه نجاتى براى او قرار مىدهد و او را به سوى نور هدايت خواهد كرد ( و نورا من الظلم ) هوا و هوس ، موجب خاموشى و تاريكى نور دين و عقل مىشود و پارسايى و پرهيزكارى ، نفس و هوس آدمى را مهار مىكند و او را از تجاوز به حدود و حريم الهى بازمىدارد و در اين هنگام است كه انسان پارسا ، از نور دين و عقل بهره خواهد برد . ( و يخلّده فيما اشتهت نفسه و ينزله منزل الكرامة عنده ، فى دار اصطنعها لنفسه ، ظلها عرشه و نورها بهجته و زوّارها ملائكته و رفقاءها رسله ) مقصود از عبارت « ظلها عرشه » يك زندگى آرام و راحت در پرتو عنايت حضرت حق است و به ديگر سخن ، هركس كه صالح ، پارسا و پرهيزگار باشد ، در دنيا از شر فتنهها