محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

490

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

بخشش فرامىخواند ، چرا كه او بخشش از گناهان را بيش از عذاب بر آنها دوست مىدارد : « اگر سپاس بداريد و ايمان آوريد خدا مىخواهد با عذاب شما چه كند و خدا همواره سپاس‌پذير [ - حق‌شناس ] داناست . » « 1 » ( و يتغمّدك بفضله و أنت متولّ عنه إلى غيره ) آيا اين سزاى نيكى و احسان خداوند است كه روزيش را بخوريد و جز او را بپرستيد . ( فتعالى من قويّ ما أكرمه ) عامدانه در انجام طاعت كوتاهى مىكنيم و آگاهانه به دايره محرمات پا مىگذاريم و با اين همه ، او باز بردبارى مىكند و در كيفر شتاب نمىكند . ( و تواضعت من ضعيف ما أجرأك على معصيته و أنت في كنف ستره مقيم و في سعة فضله متقلّب . . . أو بليّة يصرفها عنك ) اى انسان نادانى كه در بارگاه خداوند معصيت مىكنى ، تو چه هستى و كيستى كه چنين گستاخى مىكنى ! چه بسيار نعمت‌هايى كه به تو بخشيد و چه بسيار لغزش‌هايى كه پوشانيد و بدىهايى كه از تو بازداشت و با اين همه تو باز غرق در گمراهى خويش هستى . ( فما ظنّك به لو أطعته ) اگر از در طاعت درمىآمدى و از او خشنودى و سلامت مىخواستى ، او نيز بىدرنگ خواسته‌هايت را اجابت مىكرد و بلكه بيش از آن نيز به تو مىداد كه او بخشنده و مهربان است . ( لو أنّ هذه الصّفة كانت في متّفقين في القوّة . . . ) منظور از « الصفة » صفت بدرفتارى با كسى است كه به تو نيكى كرده باشد . ( لكنت أوّل حاكم على نفسك بذميم الأخلاق و مساوئ الأعمال ) تو به كسى بدى كرده‌اى كه او به تو نيكى كرده است ؛ بلكه او آفريدگار تو و همه جهان است .

--> ( 1 ) . ما يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ وَ كانَ اللَّهُ شاكِراً عَلِيماً نساء / 4 : 147 .