برپا كرده و بين مردم در سختى و آسانى مساوات برقرار كرده و پيش از همه از خود شروع كند . اگر تنها يك فقير در بين رعيت يافت شود ، رهبر بايد براى رفع نياز وى تلاش كند و اگر از عهده‌اش برنيايد ، دست‌كم بايد خود نيز مانند او زندگى كند تا دردهاى تهيدست فزونى نيابند و ديگران بر او عيب و خرده نگيرند . بنابراين شيوه زندگى سخت امام عليه السّلام ، بخشى از جهاد و مبارزه آن حضرت در راه دفاع از تهيدستان و مستضعفان است . اين خصلت فضيلتى ضرورى براى رهبران و حاكمان است و اما براى افرادى مانند عاصم نوعى تحجر و اختلال شخصيت است . برخى از شارحان در تفسير اين خطبه به تفصيل و در حد كتاب مستقل درباره تصوف سخن گفته‌اند . « 1 »

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، محمد عبده : 2 / 188 ؛ شرح نهج البلاغه ، ابن ابي الخديد : 11 / 34 .