ترجمه ( پس از جنگ بصره بر علاء بن زياد وارد شد كه از ياران امام عليه السّلام بود . وقتى خانه بسيار مجلّل و وسيع او را ديد ، فرمود : ) با اين خانه وسيع در دنيا چه مىكنى در حالىكه در آخرت به آن نيازمندترى . آرى اگر بخواهى مىتوانى با همين خانه به آخرت برسى در اين خانه وسيع مهمانان را پذيرايى كنى ، به خويشاوندان با نيكوكارى بپيوندى ، و حقوقى كه بر گردن تو است به صاحبان حق برسانى ، پس آنگاه تو با همين خانه وسيع به آخرت نيز مىتوانى پرداخت . علاء گفت : از برادرم عاصم بن زياد به شما شكايت مىكنم . فرمود : چه شد او را ؟ گفت : عبايى پوشيده و از دنيا كناره گرفته است . امام عليه السّلام فرمود : او را بياوريد ؛ وقتى آمد ، به او فرمود : اى دشمنك جان خويش ! شيطان سرگردانت كرده ، آيا تو به زن و فرزندانت رحم نمىكنى ؟ ! تو مىپندارى كه خداوند نعمت‌هاى پاكيزه‌اش را حلال كرده ، امّا دوست ندارد تو از آنها استفاده كنى ؟ ! تو در برابر خدا كوچك‌تر از آنى كه اين‌گونه با تو رفتار كند . عاصم گفت : اى امير مؤمنان ! پس چرا تو با اين لباس خشن ، و آن غذاى ناگوار به سر مىبرى . امام عليه السّلام فرمود : واى بر تو ! من همانند تو نيستم ، خداوند بر پيشوايان حق واجب كرده كه خود را با مردم ناتوان همسو كنند ، تا فقر و ندارى ، تنگدست را به هيجان نياورد ، و به طغيان نكشاند . واژه‌شناسى تطلع : آشكار مىكنى يا به‌جا مىآورى . مطالعها : مواضع و جايگاه‌ها .