واژه‌شناسى ذات الشىء : خود و خويشتن هر چيزى . ذات الصدور : امور پنهانى . ذات الشمال : جهت غرب . ذات البين : حال و احوال . يرعوى عن الشىء : روى مىگرداند و بازمىگردد . لهج به : شيفته آن شد . ساختار ادبى سبكم : مصدر به فاعلش اضافه شده است . اياهم : مفعول « سبّكم » است . ذات : مفعول براى « اصلح » است . بيننا : مضاف و مضاف‌اليه است . يعرف : « ان » مقدر بعد از « حتى » به آن نصب داده است . شرح و تفسير شريف رضى نقل مىكند كه امام عليه السّلام در زمان جنگ صفين ، برخى از يارانش را در حال ناسزاگويى به شاميان ديد . پس به آنان گفت : ( إنّي أكره لكم أن تكونوا سبّابين ) بيشتر علما بر اين باورند كه نسبت دادن جرمى به ديگران تا زمانى كه خود آن را آشكار نكرده باشد و علنى به آن دست نزده باشند جايز نيست . « 1 » از امام صادق عليه السّلام نيز نقل شده است : « هنگامى كه فاسق ، گناه خود را

--> ( 1 ) . نك : الغيبة هدم لا بناء ، چاپ سال 1981 .