محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

357

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

آن‌كس كه به [ بندگان ] خدا وام نيكويى دهد تا [ خدا ] آن را براى او چند برابر بيفزايد . » « 1 » ( و لا تخلفوا كلّا ) همه اموال خود را براى وارثان بر جاى نگذاريد و از انفاق در راه خدا غافل نشويد . ( فيكون فرضا عليكم ) اگر انفاق كنيد خود را در قيامت طلبكار ساخته‌ايد و اگر چنين نكنيد خود را بدهكار ساخته‌ايد و روز قيامت بازخواست خواهيد شد و ديگر در آن‌جا نمىتوانيد جبران كنيد .

--> ( 1 ) . مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً بقره / 2 : 245 .