محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
333
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
همان اندازه به آنها پاداش مىدهد . بنابراين جاى شگفتى نيست كه مردان خدا با خشنودى تمام ، همه وجود و زندگى و توجه خود را به نماز اختصاص مىدهند . ما درباره ارزش نماز نزد خداوند و نقش پايهاى آن در دين و فضايل آن بسيار شنيده و گفتهايم ؛ ولى نمازهاى ما متاسفانه تنها حركتهايى بدنى هستند كه از احساس حضور قلب و خشوع تهى هستند . نماز مىخوانيم و قصد قربت مىكنيم اما در نماز در انديشه چيزهاى ديگر هستيم . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « بهترين اعمالتان نماز است » « 1 » و نفس اماره ما را به كارهاى بىارزش ديگرى در حين نماز و غير آن وامىدارد . در پايان اين بخش به يكى از مهمترين فوايد نماز پرداخته مىشود كه امام جعفر صادق عليه السّلام براى نخستين بار در روايتى به آن اشاره كرده است . امتهاى گذشته ، با مرور زمان پيامبران و دين خود را فراموش كردند . از اين روى خداوند به امت محمد صلّى اللّه عليه و آله فرمان داد كه روزى پنج بار نماز بگذارند تا پيامبرشان را در طول زندگى فراموش نكنند . كسى كه نماز را ترك كند ، در واقع خدا و محمد را ترك كرده است . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « ترك نماز مرز ميان آدمى و كفر است . . . نماز پيمانى بين ما و شما است كه هركس آن را ترك كند ، كافر گشته است » « 2 » ( و كان رسول اللّه نصبا بالصلوة ) پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در انجام نماز خود را به زحمت فراوان مىانداخت تا آنجا كه پاهايش ورم كرد و
--> ( 1 ) . صحيح ابن حمان : 3 / 311 ح 1037 ؛ مجمع الزوائد : 1 / 241 . ( 2 ) . سنن ترمذى : 4 / 126 ح 2756 ؛ كنز العمال : 7 / 279 ح 18871 .