آكام : زمين‌هاى بلند و مرتفع . الفلج : پيروزى . توسم : حدس زد . ساختار ادبى نورا : حال براى « الكتاب » است . لا تطفأ : صفت براى « نور » است . شرح و تفسير در آغاز شرح اين خطبه گفته شد كه امام عليه السّلام در آن به چهار موضوع نزديك به هم پرداخته است ؛ به‌ويژه اسلام و قرآن كه به حقيقت يك چيز بيش نيستند . ازاين‌رو امام عليه السّلام در توصيف قرآن از همان ويژگىهاى قرآن ياد مىكند : ( نورا لا تطفأ مصابيحه ) پيش از اين نيز درباره اسلام تعبيرى مشابه به‌كار رفت : « لا انطفاء لمصابيحه » ( و بحرا لا يدرك قعره ) اين نيز شبيه بند ديگرى از بخش قبلى خطبه درباره اسلام است : « ينابيع غزرت عيونها » است . ( لا ينضبها الماتحون . . . لعطش العلماء ) اين نيز نظير « اتأق الحياض بمواتحه » است گرچه تعبير در اينجا روشن‌تر است . بحث درباره قرآن نيز پيش از اين گذشت « 1 » و نيازى به تكرار بيشتر نيست . توصيف خداوند از قرآن از هرگونه توصيف ديگرى بىنياز مىكند : « قطعا اين قرآن به [ آيينى ] كه خود پايدارتر است راه مىنمايد و به آن مؤمنانى

--> ( 1 ) . شرح خطبه‌هاى : 110 و 183 .