ديگرى را به دنبال مىآورد . امام عليه السّلام در اين خطبه از شيوه خطابى براى اقناع و برانگيختن شوندگان استفاده مىكند . يكى از شروط سبك خطابى ، فصاحت و تكرار و تاكيد و استفاده از ضرب‌المثل‌ها و تعابير آهنگين است . اين ويژگىها براى برانگيختن توده مردم كه انديشه و مطالعه را نمىشناسند سودمند است . ازاين‌رو در شرح اين خطبه به توضيحات اندك بسنده مىكنيم . ( يعلم عجيج الوحوش في الفلوات و معاصي العباد في الخلوات ) اين بند در صدد بزرگداشت و ستايش خداوند است . هركس به خدا ايمان آورد ، به خوبى مىداند كه او از همه‌چيز آگاه و داناست . هدف از اين بند نيز مىتواند هشدار نسبت به گناه و خيانت در خلوت‌ها باشد ؛ زيرا خداوند از همه آشكار و پنهان‌ها آگاه است . ( و أشهد أن محمدا نجيب اللّه و سفير وحيه و رسول رحمته ) پيامبر صلّى اللّه عليه و آله امين خدا بر وحى و برگزيده‌اش از بين بندگان و رهبر نيكىها و سرچشمه بركت است . ( أوصيكم بتقوى اللّه الذي ابتدأ خلقكم و إليه يكون معادكم ) خداوند همه آفرينش را پديد آورده و دوباره آن را باز خواهد آفريد . ( و به نجاح طلبتكم ) رفع نيازها تنها از او خواسته مىشود و برآوردن خواسته‌ها تنها نزد اوست . ( و إليه منتهى رغبتكم ) او غايت هر خواسته و رغبتى است . ( و نحوه قصد سبيلكم ) خدا را هدف زندگى خويش قرار دهيد ( و إليه مرامي مفزعكم ) و به او پناه بريد . ( فإن تقوى اللّه دواء داء قلوبكم ) پرهيزگارى شفاى دل‌ها از بيمارىهاى كينه و نفاق و پستى است . ( و بصر عمى أفئدتكم ) ظاهر اين عبارت با نظر عرفا درباره تاثير رهايى از دلبستگىهاى مادى در شناخت ، سازگار است . به نظر مىرسد امام عليه السّلام