ساختار ادبى نجدة : مفعول مطلق و منصوب است . فمن ذا : « من » ادات استفهام و از نوع استفهام انكارى است . نقش آن نيز مبتدا و محلا مرفوع است . « ذا » مبتداى دوم و « احقّ » خبر آن است و جمله اخير خبر براى مبتداى اول است . همچنين ممكن است « من ذا » در مجموع يك واژه در نقش مبتدا باشد و « احقّ » خبر آن باشد . حيا : حال براى ضمير « به » است . شرح و تفسير ( و لقد علم المستحفظون من أصحاب محمد صلّى اللّه عليه و آله أني لم أرد على اللّه ) امام عليه السّلام از علماى صحابه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ياد مىكند كه خداوند آنان را به حفظ شريعت فرمان داده و موظفشان ساخته كه تعاليم دين را بدون تحريف و همان‌گونه كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيده‌اند به تابعان برسانند . امام عليه السّلام اين گروه از ياران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را گواه بر اين واقعيت مىگيرد كه او فرمانبردارترين شخص براى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود و گويا هر دو جانى يگانه بودند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درباره امام على عليه السّلام فرموده بود كه تو از من هستى و من از تو هستم . « 1 » ( و لقد واسيته بنفسي في المواطن التي تنكص فيها الأبطال . . . ) جبرئيل پس از كشته شدن پرچمداران سپاه مشركان در جنگ احد به دست على عليه السّلام بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شد و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به وى گفت كه على عليه السّلام از من و من از او هستم . آن‌گاه جبرئيل گفت كه من نيز از شما هستم . « 2 »

--> ( 1 ) . مسند احمد : 1 / 108 ؛ صحيح ترمذى : 2 / 229 . ( 2 ) . نك : رياض النضرة ، امام احمد ؛ طبرى و المتقى : 2 / 172 .