محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

177

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

رءوسكم و إلقاء التعزز تحت أقدامكم . . . و جنوده ) بزرگ‌بينى و تكبر را وانهيد كه گناهان ديگر را نزد آدمى كوچك و آسان مىكند و در برابر حق فروتن و فرمانبردار باشيد كه سپر شما در برابر ابليس و سربازانش است . ( فإن له من كل أمة جنودا و أعوانا ) ابليس در هيچ يك از روزهاى خود به اندازه امروز نيرومند نبوده و پيروانى تا به اين اندازه نداشته است . سربازان او در غرب به ساختن بمب و اسلحه براى خرابى و ويرانى مشغول هستند و شرق نيز لانه‌اى براى خيانتكاران و مزدوران گشته است و شيطان در بين صفير بمبها و ترانه‌خوانى مزدوران و گريه بيچارگان و ناله گرسنگان به رقص و طرب مشغول است ؛ به‌ويژه امروز كه اختلاف بين قطب شرق و غرب از ميان برداشته شده است و اختلاف آن دو زمينه آسودگى براى ستمديدگان بود . ( و لا تكونوا كالمتكبر على ابن أمه من غير ما فضل جعله اللّه فيه ) گفته مىشود كه اين بند درباره قابيل و هابيل است . در قلب قابيل آتش خشم و كينه حسد بر پيوند خويشاوندى چيره گشت و شيطان او را فريفت . ( الكبر الذي أعقبه اللّه به الندامة و ألزمنه آثام القاتلين إلى يوم القيامة ) قابيل برادرش هابيل را كشت و سپس از اين كار خود پشيمان شد ؛ چنان‌چه پيش از اين ، مادرش حوا نيز پشيمان شده بود . او گناه خود و برادرش را به دوش كشيد و از جهنميان گشت . اين ، كيفر كسى است كه از شيطان پيروى كند و در راه او گام بردارد . از ناپاكان فرمان نبريد ( 6 - 8 ) « ألا و قد أمعنتم في البغي و أفسدتم في الأرض مصارحة للّه بالمناصبة و مبارزة للمؤمنين بالمحاربة فاللّه اللّه في كبر الحميّة و