عليهما في الحكومة بالعدل و الصّمد للحقّ سوء رأيهما و جور حكمهما ) شما به حكميت راضى گشته و جز به انتخاب اشعرى راضى نشديد ؛ در حالىكه من او را نمىخواستم و ابن عباس را برگزيده بودم . پس هنگامى كه مرا از انتخابم بازداشتيد ناخرسندانه سكوت كردم ؛ اما از آن دو بر پيروى از كتاب خدا پيمان گرفته و شرط كرده بودم و در غير اين‌صورت اجراى داورى آنها بر هيچ‌يك از مسلمانان ضرورى نيست . آن دو گناهى را انجام دادند كه براى آن نه بخشش و نه تاوانى مىتوان در نظر گرفت . آنها براى فرونشاندن فتنه - كه در حقيقت هدف همين بود - كارى انجام ندادند ؛ بلكه آتش فتنه را شعله‌ورتر كردند . . . بنابراين براى بازگشت به امر خدا راهى جز مبارزه با ستمگران باقى نمىماند .