مبناى مصالح ، اراده مىكند و آن‌گاه تصميم به انجام كارى مىگيرد ، ولى خداوند تنها كافيست كه دستور تحقق خواسته‌اش را بدهد . ( صانع لا بجارحة ) خداوند براى آفرينش ، نيازى به كمك گرفتن از اعضاى جسمانى ندارد . ( لطيف لا يوصف بالخفاء ) خداوند نامحسوس است ؛ اما اين ويژگى از شدت كوچكى او نيست . پديده‌هاى كوچك از شدت كوچكى و لطافت ديده نمىشوند ؛ اما خداوند از آن‌روى ديده نمىشود كه جسم نيست و با اين‌حال از راه آثار و آفريده‌هايش كاملا آشكار است . ( كبير لا يوصف بالجفاء ) خداوند در ذات و صفات و آثارش بزرگ و بلكه بزرگترين است ؛ اما سختى و خشونت در او راه ندارد . ( بصير لا يوصف بالحاسّة ) آگاهى به خداوند از راه دانش و نه ديدن به دست مىآيد . ( رحيم لا يوصف بالرّقّة ) خداوند نيكوكار و بخششگر و مهربان است ، ولى اين ويژگىاش از حالت انفعال و اثرپذيرى نيست كه خداوند از آنها منزه است . ( تعنو الوجوه لعظمته و تجب القلوب من مخافته ) همه آفريده‌ها در برابر بزرگىاش فروتن هستند و از خشم و انتقامش مىهراسند .