تفاوت بين على عليه السّلام و ديگر مردم است . همه‌چيز براى على وسيله‌اى در راه بندگى خدا و دستيابى به خوشنودىاش است . قدرت و ثروت و حكومت و پيروزى بر دشمن و همه زندگى براى همين است ؛ اما ديگر مردم ، در همه‌چيز و حتى دين‌دارى در پى تفاخر و افزون‌طلبى و انتقام‌جويى هستند . در يك سخن ، پيروزى و شكست براى امام عليه السّلام يكسان است . هدف او تنها ، دستيابى به خوشنودى خداوند است . براى همين او پيروزى را نيز تنها در صورت امكان برپايى حق و نابودى باطل مىخواهد . ( أين المانع للذّمار و الغائر عند نزول الحقائق من أهل الحفاظ . . . ) امام عليه السّلام يارانش را به تلاش در راه جهاد تشويق مىكند و به آنان يادآور مىشود كه پاداششان در نزد خداوند ، محفوظ است و خداوند ، آنان را در صورت فرمان‌بردارى در دنيا و آخرت پيروز و رستگار خواهد ساخت . در غير اين صورت ، آنان خوار و كوچك خواهند زيست و در آخرت به عذابى سخت دچار خواهند شد .