اين كار را بارها و بارها تكرار مىكنند . به هنگام پرواز در آسمان نيز مراقب پرندگان شكارى هستند و به سرعت به پناهگاه خويش فرود مىآيند . به راستى چه‌كسى بين پرندگان اين‌همه اختلاف و تفاوت پديد آورده است ؟ آيا محيط زندگى آنها سبب اين اختلاف و تفاوت است . اگر چنين است ، پس چرا در منطقه‌اى واحد به گونه‌هاى مختلفى از پرندگان برمىخوريم ؟ همچنين چه‌كسى غريزه ترس و احتياط را در پرندگان قرار داده است . آيا اين‌همه شگفتى ناشى از تصادف كور يا ماده فاقد شعور است ؟ بال و دم طاووس ( 3 ) « و من أعجبها خلقا الطّاوس الّذي أقامه في أحكم تعديل و نضّد ألوانه في أحسن تنضيد بجناح أشرج قصبه و ذنب أطال مسحبه إذا درج إلى الأنثى نشره من طيّه و سما به مطلّا على رأسه كأنّه قلع داريّ عنجه نوتيّه يختال بألوانه و يميس بزيفانه . ( 3 ) » ترجمه و از شگفت‌انگيزترين پرندگان در آفرينش ، طاووس است ، كه آن را در استوارترين شكل موزون بيافريد و رنگ‌هاى پر و بالش را به نيكوترين رنگ‌ها بياراست . با بال‌هاى زيبا كه پرهاى آن به روى يكديگر انباشته و دم كشيده‌اش كه چون به سوى ماده پيش مىرود آن را چونان چترى گشوده و بر سر خود سايبان مىسازد ؛ گويا بادبان كشتى است كه ناخدا آن را برافراشته است . طاووس به رنگهاى زيباى خود مىنازد و خوشحال و خرامان دم زيبايش را به اين‌سو و آن‌سو مىچرخاند و سوى ماده مىتازد .