محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
353
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
شرح و تفسير ( أرسله على حين فترة من الرّسل و طول هجعة من الأمم ) عين اين عبارت پيش از اين گذشت . « 1 » ( و انتقاض من المبرم فجاءهم بتصديق الّذي بين يديه و النّور المقتدى به ذلك القرآن ) هريك از موسى و عيسى شريعتى مستقل داشتند كه خداوند بر ايشان فروفرستاده بود . اهل كتاب مدت زمانى به شريعت پيامبرشان عمل كرده و سپس به كلى از آن رويگردان شدند . سپس خداوند محمد صلّى اللّه عليه و إله را به همراه قرآن فرستاد تا تورات موسى و انجيل عيسى را تصديق نمايد . ( فاستنطقوه و لن ينطق و لكن أخبركم عنه ) به قرآن مراجعه كنيد و در معانى و اسرار و مقاصد آن تدبر كنيد . . . اما شناخت حقيقت آن جز از راه صاحبان علم قرآن به دست نمىآيند و امام عليه السّلام خود يكى از ايشان است . آن حضرت در جاى ديگرى مىفرمايد : هيچ آيه قرآن بر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله خدا نازل نشد ، مگر آنكه آن را بر من خواند و من آن را به دست خويش نگاشتم و سپس تأويل و تفسير آن را به من آموخت . « 2 » گوشههايى از اعجاز قرآن ( ألا إنّ فيه علم ما يأتي ) قرآن از حوادث فراوانى پيش از وقوعشان خبر داده است . هنگامى كه قرآن از اين رخدادها ، خبر مىداد هيچ قرينهاى بر پيشآمد آنها وجود نداشت . قرآن بدينسان ، انقلابى بزرگ در باورهاى بسيارى از مشركان عرب ، پديد آورد و بر ايمان مؤمنان افزود و مبطلان را
--> ( 1 ) . شرح خطبه 89 . ( 2 ) . الكافى : 1 / 64 ح 1 ؛ خصال ، شيخ صدوق : 275 .