بيت : تمييزى است كه در اثر آمدن « من » جاره ، مجرور شده است و ضمير « له » را توضيح مىدهد . شرح و تفسير ( أنّ عليكم رصدا من أنفسكم و عيونا من جوارحكم . . . ) انسان از لغزش ، ايمن نيست ؛ از اين‌روى گفته مىشود كه هر انديشه‌اى ممكن است درست يا نادرست باشد و هر گفته‌اى ممكن است راست يا دروغ باشد . لغزش ناآگاهانه ، بدون شك كار زشتى نيست و كيفرى برآن نيست ؛ بلكه كيفر بر كسى است كه آگاهانه و از روى عمد خطا كند . بدترين مردم كسى است كه بر خطاى خود اصرار و پافشارى كند و از توبه ، رويگردان باشد و بدتر از او كسى است كه مردم را فريب دهد و خود را در لباس نيكوكاران جاى دهد . چنين كسى ممكن است به برخى از اهداف خود در دنيا برسد ، اما سرانجام از عذاب دنيا و آخرت رهايى نمىيابد ؛ چرا كه هيچ‌چيزى از خداوند پنهان نيست . در آيه‌اى از قرآن نيز آمده است : « در روزى كه زبان و دستها و پاهايشان بر ضد آنان براى آنچه انجام مىدادند شهادت مىدهند . » « 1 » حسابرسى بدكاران در دنيا بر عهده مردم و وجدان آنان است ؛ چه اين‌كه مردم ممكن است مدت زمانى فريب خورند ولى تا ابد در دام نيرنگ و فريب نخواهند ماند و زمانى كه حقيقت آشكار شود ، واكنششان سخت و دردناك خواهد بود . وجدان نيز از راه توبيخ و نكوهش حسابرسى مىكند .

--> ( 1 ) . يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ نور / 24 : 24 .