محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
338
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
فروريختن و خواركننده است كه از ساكنان خود دفاع نخواهد كرد و كسى كه بدان پناه برد در امان نيست . آگاه باشيد با پرهيزكارى ، ريشههاى گناهان را مىتوان بريد و با يقين مىتوان به برترين جايگاه معنوى دسترسى پيدا كرد . اى بندگان خدا ، خدا را ، خدا را ، در حق نفس خويش كه از همهچيز نزد شما گرامىتر و دوستداشتنىتر است . پروا كنيد ، همانا خدا ، راه حق را براى شما آشكار كرده و جادههاى آن را روشن نگاه داشت ، پس يا شقاوت دامنگير يا رستگارى جاويدان در انتظار شماست . پس در اين دنياى نابودشدنى براى زندگى جاويدان آخرت ، توشه برگيريد ، كه شما را به زاد و توشه راهنمايى كردند و به كوچ كردن از دنيا فرمان دادند و شما را براى پيمودن راه قيامت بر انگيختند . همانا شما چونان كاروانى هستيد كه در جايى به انتظار مانده و نمىدانند در چه زمانى آنان را فرمان حركت مىدهند . آگاه باشيد با دنيا چه مىكند ؟ كسى كه براى آخرت آفريده شده است ، با اموال دنيا چه كار دارد ؛ آن كس كه به زودى همه اموال او را مرگ مىربايد و تنها كيفر حسابرسى آن بر عهده انسان باقى خواهد ماند ؟ ! بندگان خدا خيرى را كه خدا وعده داد رها كردنى نمىباشد و شرّى را كه از آن نهى فرمود ، دوستداشتنى نيست . بندگان خدا از روزى بترسيد كه اعمال و رفتار انسان وارسى مىشود ، روزى كه پر از تشويش و اضطراب است و كودكان در آن روز پير مىگردند . واژهشناسى سرمدا : پيوسته و دائم . شوله : در اينجا منظور شتران است . ارتكب فى الهلكات : در دام هلاكت گرفتار گشت .