محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
333
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
مرگ ، در طبيعت و غريزه انسان و حيوان نهفته است . از اينرو ، برخى نادانان به اين انديشه افتادهاند كه دارويى براى از بين بردن مرگ اختراع كنند . زندگى نزد امام عليه السّلام ، تنها يك وسيله و نه هدف است . هدف بزرگ امام عليه السّلام ، دستيابى به خشنودى خداوند است كه بسيارى از ذهنها از درك آن ناتوان هستند . ( و قال يا عليّ إنّ القوم سيفتنون بأموالهم ) آنان ياد خدا را فراموش خواهند كرد و همه ارزشها و وعده مرگ را از ياد خواهند برد و به هيچيك از كمالات و عواطف انسانى و . . . توجه نخواهند كرد و تنها در پى سود و منفعت برخواهند آمد . ( و يمنّون بدينهم على ربّهم ) آنان در حقيقت از دين دست كشيدهاند و تنها ثروت را مىپرستند . اما شيطان به آنان چنين مىنماياند كه گويا ديندار هستند و با ديندارى خود بر خدا منت مىنهند . ( و يتمنّون رحمته ) شگفتا كه از شيطان فرمان مىبرند و خدا را نافرمانى مىكنند و با اينهمه باز از او درخواست پاداش و ثواب دارند . . . چه جاى شگفتى كه غرور ، آدمى را به تناقض در انديشه و گفتار و كردار وامىدارد . ( و يأمنون سطوته . . . ) « آيا خود را از مكر خدا ايمن دانستند [ با آنكه ] جز مردم زيانكار [ كسى ] خود را از مكر خدا ايمن نمىداند . » « 1 » ( و يستحلّون حرامه بالشّبهات الكاذبة و الأهواء السّاهية فيستحلّون الخمر بالنّبيذ ) خمر در اصطلاح فقه به معناى نوشيدنى مستىآور است ؛ حال هر نامى داشته باشد . امام جعفر صادق عليه السّلام مىفرمايد : « خداوند خمر را به سبب نامش حرام
--> ( 1 ) . أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ اعراف / 7 : 99 .