محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

244

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

شرح و تفسير ( و أخذوا يمينا و شمالا ظعنا في مسالك الغيّ ، و تركا لمذاهب الرّشد ) امام عليه السّلام به گروهى اشاره مىكند كه از راه هدايت گمراه شده‌اند . راه گمراهى عبارتست از افراط و زياده‌روى و يا تفريط و كم‌كارى در انجام هر كارى . ( فلا تستعجلوا ما هو كائن مرصد ) چرا بايد براى رسيدن به رخدادى قطعى و ترديدناپذير ، شتاب كرد ؟ امام عليه السّلام در خطبه ديگرى مىفرمايد : « براى رسيدن به رخدادى شتاب نكنيد كه خداوند آن را براى شما تعجيل نداده است . » « 1 » حال اين رخداد هر چه مىخواهد باشد ، چه خير و چه شر . ( و لا تستبطئوا ما يجيء به الغد ) هر رخدادى در آينده نزديك است . درباره شتاب ( فكم من مستعجل بما إن أدركه ودّ أنّه لم يدركه ) آدمى از راه صبر و تامل به خواسته‌هايش مىرسد و هرچيز را در جاى خود قرار مىدهد . . . چه‌بسيار سرعتى كه مرگ را در پى دارد ؛ مانند راننده‌اى كه شتاب مىكند تا در وقت صرفه‌جويى كند ولى خود و ديگران را نابود مىكند . ميانه‌روى در هر كارى ، حتى نماز و ياد مرگ نيكو است . زياده‌روى در آن دو ، انسان را از زندگى باز مىدارد و غلو در حقائق ، انسان را به اباطيل مىكشاند . از ديرباز گفته شده كه تجاوز از هر حد و اندازه‌اى نتيجه عكس مىدهد . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله مىفرمايد : « به خدا سوگند من بيشتر از همه شما خداترس و پرهيزگار هستم ؛ ولى با اين حال گاه روزه مىگيرم و گاه نمىگيرم و در ساعاتى نماز مىخوانم و در

--> ( 1 ) . نهج البلاغه : خطبه 190 .