محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
181
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
راه استغفار ، از رحمت خداوند نوميد مىشود . » « 1 » ( و لا تؤاخذنا بما فعل السّفهاء منّا ) اين جمله ، درخواست بخشايش و زارى همراه اميد رسيدن به دلخواه است . سخن موسى در اين آيه « آيا ما را به [ سزاى ] آنچه كمخردان ما كردهاند ، نابود مىكنى ؟ » « 2 » نيز به سبب خشم مقدسى است كه او را واداشت تا الواح را بشكند ؛ زيرا بنى اسرائيل عبادت خدا را ترك كردند و به گوسالهپرستى رو آوردند . ( نشكو إليك ما لا يخفى عليك ) در اينباره از امام صادق عليه السّلام نقل شده است : خداوند خواسته و نيازت را مىداند ، ولى دوست دارد كه خواستهات را براى او فاش سازى . ( و أعيتنا المطالب المتعسّرة ) گشايش و راهحل مشكلات به دست توست ؛ هركس كه خدا را با اين نيت بخواند ، به يقين ، خداوند در بخشايش خويش را به روى او مىگشايد ؛ گرچه ثمره آن ، بردبارى يا استوارى در بلاهاى سخت باشد . ( و لا تقايسنا بأعمالنا ) . خداوند دعاى بندهاش را پاسخ مىدهد ، اگر بنده دعوت پروردگارش را پاسخ دهد ؛ همانطور كه در اين آيه آمده است : « و هرگاه بندگان من از تو درباره من بپرسند [ بگو ] من نزديكم و دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مىكنم . پس [ آنان ] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند . باشد كه راه يابند . » « 3 » از امام صادق عليه السّلام نقل شده است : « هركس دوست دارد دعايش
--> ( 1 ) . « عجبت لمن يقنط و معه الاستغفار » نهج البلاغه : حكمت 85 . ( 2 ) . أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا اعراف / 7 : 155 . ( 3 ) . وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ بقره / 2 : 186 .