دلسوزى يا براى نزديك شدن به شما و نه به اميد خيرى است كه از شما دارند ؛ بلكه آن دو ، مأمور رساندن منافع شما بوده ، اوامر خدا را اطاعت كردند . به آنها دستور داده شد كه براى مصالح شما قيام كنند و چنين كردند . خداوند بندگان خود را كه گناهكارند ، با كمبود ميوه‌ها و جلوگيرى از نزول بركات ، و بستن در گنج‌هاى خيرات ، آزمايش مىكند تا كه توبه‌كننده‌اى بازگردد و گناهكار ، دل از معصيت بكند و پندگيرنده ، پند گيرد و بازدارنده ، راه نافرمانى را بر بندگان خدا ببندد . همانا خدا استغفار و آمرزش خواستن را وسيله دائمى فروريختن روزى و موجب رحمت آفريدگان قرار داد و فرمود : « از پروردگار خود آمرزش بخواهيد كه آمرزنده است ، بركات خود را از آسمان بر شما فرومىبارد و شما را با بخشش اموال فراوان و فرزندان يارى مىدهد و باغستان‌ها و نهرهاى پرآب در اختيار شما مىگذارد . » پس رحمت خدا بر آن‌كس كه به استقبال توبه رود و از گناهان خود پوزش طلبد و پيش از آن‌كه مرگ او فرارسد ، اصلاح گردد . واژه‌شناسى تقلّكم : شما را بر دوش خود مىكشد . تظلّكم : بر سر شما سايه مىافكند . الزّلفة : نزديكى و تقرب . يقلع : دست مىكشد . مدرارا : پرباران . ساختار ادبى توجّعا : مفعول‌له « تجودان » است .