محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

646

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

سودمند است . يكى از آثار اين ايمان آن است كه انكار رستاخيز و آخرت سبب كشيده‌شدن انسان در پى هواهاى نفسانىاش مىشود . چنين كسى زندگى را تنها فرصت كاميابى و بهره‌بردارى مىبيند . اما كسى كه به رستاخيز ايمان دارد ، از ترس عذاب و كيفر به پرهيزگارى روى مىآورد و روشن است كه دست‌كشيدن از حرامهاى خداوند به سود فرد و گروه است و پرهيزگاران در دنيا و آخرت سود مىبرند . ( ألا و إنّ اللّسان الصّالح يجعله اللّه تعالى للمرء في النّاس خير له من المال يورّثه من لا يحمده ) منظور از « لسان صالح » يادكرد نيك است . معناى آن بند اين است كه برجاى گذاشتن ياد نيك ، بسى بهتر از گذاشتن ثروت پس از مرگ است . در شرح ابن ابى الحديد آمده است : « كسى نزد امام عليه السّلام آمد و به او مژده داد كه چشمه‌اى جوشان در يكى از زمينهاى آن حضرت ، بيرون زده است . امام عليه السّلام فرمود : برو ورثه را مژده بده و اين عبارت را سه بار تكرار كرد . آن‌گاه زمين را به همراه چشمه درون آن وقف فقرا كرد و در همان لحظه آن را بر برگه‌اى ثبت كرد . « 1 »

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد : 7 / 290 .