واژه‌شناسى نجاد : جمع « نجد » و به زمين بلند مىگويند . وهاد : جمع « وهدة » و به زمين پست مىگويند . الجناب : ناحيه . الأقاصى : جمع « قاصى » و به معناى دور است . ضواحى البلد : حومه‌هاى شهر . همچنين شايد منظور از « ضواحى » در اين جا بركه‌ها و امكان تجمع آب باشد و تعبير « تستعينوا » نيز قرينه‌اى بر آن است . مرملة : فقير . مخضلة : حاصلخيز . الودق : باران . أودقت السّماء : آسمان باريد . يحفز : فشار وارد كرده و به‌پيش مىرود . برق خلّب : رعد و برقى بدون باران . جهام : ابر بىباران . العارض : ابرهايى كه در افق پديدار مىشوند . قزع : كند يا پراكنده شد . الرّباب : ابر . الشّفّان : باد سرد . الذّهاب : بارانهاى نرم . أمرع : حاصل‌خيز كرد . المسنتون : قحطىزدگان .