و آن در جا مىشود . » « 1 » ( و لا ولجت عليه شبهة فيما قضى و قدّر ) چگونه ممكن است شبهه‌اى براى داناى مطلق پديد آيد ؟ ! شبهه معمولا در خلال مقايسه‌ها و در بين مقدمات و ادله شكل مىگيرد و خداوند خود سرچشمه همه دلايل و براهين است . ( بل قضاء متقن و علم محكم و أمر مبرم ) در داورى او هيچ خللى نيست و در دانش او هيچ شكى راه ندارد و هيچ چيز فرمان او را نقض نمىكند . ( المأمول مع النقم ، المرهوب مع النّعم ) رحمت خداوند شامل همه چيز است و عذاب او به ناگاه فرومىآيد . امام عليه السّلام مىفرمايد : « خشم خداوند او را از رحمت بازنمىدارد و رحمت او ، مجازاتش را نقض نمىكند . » « 2 » بنابراين هيچ حد و شرطى براى رحمت و خشم و ديگر صفات خداوند نيست و او كمال مطلق است .

--> ( 1 ) . إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ آل عمران / 3 : 47 . ( 2 ) . « و لا يشغله غضب عن رحمة و لا تولهه رحمة عن عقاب » خطبه : 195 .