محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

546

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

براى حق ذاتى است و امور ذاتى تغييرناپذير هستند و اين قانون اختصاصى به ماده و طبيعت ندارد . خلاصه آن‌كه اين خطبه به نمايشنامه‌اى مىماند كه زندگى انسان را با همه سرگردانىها و سختىها و دشوارىهايش تا هنگام مرگ به تصوير مىكشد . گويا كه امام عليه السّلام خود همه درد و رنج‌هاى مرگ و صحنه‌هاى كفن و دفن و حساب و رستاخيز را كشيده و بهشت و جهنم را با چشم خود ديده است ؛ چه اين‌كه اين نمايشنامه را خداى انسان نگاشته و كارگردانى آن را بهترين فرد آدميان پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر عهده داشته است . اين عبارات را در بهار 1972 در دل طبيعت سحرانگيز نگاشتم و توصيفات امام عليه السّلام از مرگ و قبر و حشر و حساب مرا به كلى از محيط پيرامونم جدا ساخت . پس از خدا بخشش طلبيده و از همه لغزش‌ها پوزش مىخواهيم .