محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

460

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

خطبه 104 « أمّا بعد فإنّ اللّه سبحانه بعث محمّدا صلّى اللّه عليه و آله و ليس أحد من العرب يقرا كتابا و لا يدّعي نبوّة و لا وحيا فقاتل به من أطاعه من عصاه يسوقهم إلى منجاتهم و يبادر بهم السّاعة أن تنزل بهم يحسر الحسير و يقف الكسير فيقيم عليه حتّى يلحقه غايته إلّا هالكا لا خير فيه حتّى أراهم منجاتهم و بوّأهم محلّتهم فاستدارت رحاهم و استقامت قناتهم و ايم اللّه لقد كنت من ساقتها حتّى تولّت بحذافيرها و استوسقت في قيادها ما ضعفت و لا جبنت و لا خنت و لا وهنت و ايم اللّه لأبقرنّ الباطل حتّى أخرج الحقّ من خاصرته . » ترجمه پس از ستايش پروردگار ، همانا خداوند سبحان ، حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله را مبعوث فرمود ، در روزگارانى كه عرب كتابى نخوانده و ادعاى وحى و پيامبرى نداشت . پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله با يارانش به مبارزه با مخالفان پرداخت تا آنان را به سر منزل نجات كشاند و پيش از آن‌كه مرگشان فرارسد ، آنان را به رستگارى رساند . با خستگان مدارا كرد و شكسته حالان را زير بال گرفت تا همه را به راه راست هدايت فرمود ، جز آنان كه راه گمراهى پيمودند و در آنها