خطبه 98 بنى اميه « و اللّه لا يزالون حتّى لا يدعوا للّه محرّما إلّا استحلّوه و لا عقدا إلّا حلّوه و حتّى لا يبقى بيت مدر و لا و بر إلّا دخله ظلمهم [ و نزل به عيثهم ] و نبا به سوء رعيهم و حتّى يقوم الباكيان يبكيان باك يبكي لدينه و باك يبكي لدنياه و حتّى تكون نصرة أحدكم من أحدهم كنصرة العبد من سيّده إذا شهد أطاعه و إذا غاب اغتابه و حتّى يكون أعظمكم فيها عناء أحسنكم باللّه ظنّا فإن أتاكم اللّه بعافية فأقبلوا و إن ابتليتم فاصبروا فإنّ العاقبة للمتّقين . » ترجمه سوگند به خدا ، بنى اميه چنان به ستمگرى و حكومت ادامه دهند كه حرامى باقى نماند جز آن‌كه حلال شمارند و پيمانى نمىماند جز آن كه همه را بشكنند و هيچ خيمه و خانه‌اى وجود ندارد جز آن‌كه ستمكارى آنان در آن جا راه يابد و ظلم و فسادشان مردم را از خانه‌ها كوچ دهد ، تا آن‌كه در حكومتشان دو دسته بگريند : دسته‌اى براى دين خود كه آن را از دست