( و لا أطلق عنهم عظيم الزّلفة ربق خشوعهم ) فرشتگان از همه آفريده‌هاى ديگر به خداوند نزديك‌تر هستند و بيش از همگان از او مىترسند و در بارگاهش ، نيايش مىكنند ؛ اين در حالى است كه نزديكى زياد معمولا موجب رفع حجاب و تكليف مىشود . . . اين قاعده ، در روابط بين آفريده‌ها جارى است و اما نزديكى به خداوند موجب افزايش احساس ترس و عظمت خداوند مىشود . ( و لم يتولّهم الإعجاب فيستكثروا ما سلف منهم ) كسى كه عمل خود را بزرگ بشمارد ، خود را بىنياز از انجام كار بيشتر مىبيند . فرشتگان از اين نقص مبرّا هستند . امام على عليه السّلام مىفرمايد : « وحشتناك‌ترين وحشت‌ها بزرگ‌بينى است . » « 1 » و نيز : « گناهى كه از انجام آن ناراحت شوى ، بهتر از كار نيكى است كه از آن خوشنود گردى . » « 2 » ( و لا تركت لهم استكانة الإجلال نصيبا في تعظيم حسناتهم ) كرنش و بزرگداشت خداوند هيچ جايى براى بزرگداشت ديگرى نمىگذارد . خلاصه سخن ، همانى است كه امام عليه السّلام در توصيف پرهيزگاران در نهج البلاغه فرموده است : « بزرگى پروردگار در جانهايشان موجب كوچكى ديگران در چشمانشان شده است . » « 3 » ( و لم تجر الفترات فيهم على طول دءوبهم ) همچنان در طاعت و پرستش خداوند پيوسته هستند و احساس خستگى و سستى نمىكنند . ( و لم تغض رغباتهم فيخالفوا عن رجاء ربّهم ) از انگيزه و علاقه‌شان كاسته نمىشود تا از اميد به پاداش خداوند روى برگردانند . ( و لم تجفّ لطول المناجاة أسلات ألسنتهم ) زبانهايشان از ذكر فراوان

--> ( 1 ) . « و أوحش الوحشة العجب » حكمت : 38 . ( 2 ) . « سيّئة تسوءك خير عند اللّه من حسنة تعجبك » حكمت : 45 . ( 3 ) . « عظم الخالق فى أنفسهم فصغر ما دونه فى أعينهم » خطبه : 193 .