محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

292

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

ترجمه آنچه را آفريد با اندازه‌گيرى دقيقى استوار كرد و با لطف و مهربانى نظمشان داد و به خوبى تدبير كرد . هر پديده را براى همان جهت كه آفريده شد به حركت درآورد ، چنان كه نه از حد و مرز خويش تجاوز نمايد و نه در رسيدن به مراحل رشد خود كوتاهى كند و اين حركت حساب شده را بدون دشوارى به سامان رساند تا بر اساس اراده او زندگى كند . پس چگونه ممكن است سرپيچى كند در حالى كه همه موجودات از اراده خدا سرچشمه مىگيرند ، خدايى كه پديدآورنده موجودات گوناگون است ، بدون احتياج به انديشه و فكرى كه به آن روى آورد ، يا غريزه‌اى كه در درون پنهان داشته باشد و بدون تجربه از حوادث گذشته و بدون شريكى كه در ايجاد امور شگفت‌انگيز ياريش كند ، موجودات را آفريد ، پس آفرينش كامل گشت و به عبادت و اطاعت او پرداختند ، دعوت او را پذيرفتند و در برابر فرمان الهى سستى و درنگ نكردند و در اجراى فرمان الهى توقف نپذيرفتند . پس كجىهاى هر چيزى را راست و مرزهاى هر يك را روشن ساخت و با قدرت خداوندى بين اشياء متضاد هماهنگى ايجاد كرد و وسايل ارتباط آنان را فراهم ساخت و موجودات را از نظر حدود ، اندازه و غرائز و شكل‌ها و قالب‌ها و هيأتهاى گوناگون ، تقسيم و استوار فرمود و با حكمت و تدبير خويش هر يكى را به سرشتى كه خود خواست درآورد . فضاى باز و پستى و بلندى و فاصله‌هاى وسيع آسمان‌ها را بدون اين‌كه بر چيزى تكيه كند ، نظام بخشيد و شكاف‌هاى آن را به‌هم آورد و هر يك را با آن‌چه كه تناسب داشت و جفت بود پيوند داد و دشوارى فرود آمدن و