مثاله : قامت آدمى و استوارى آن در حدى كه به اندازه لازم رشد كرده باشد . سادرا : متحير و سرگردان . الماتح : كسى كه دلو را از چاه بيرون مىكشد . الغرب : دلو . البدوات : آن‌چه به خاطر آدمى مىآيد . غبّر : جمع « غابر » به معناى « باقى » است . در آيه‌اى آمده است : فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ . « 1 » السّنن : راه و روش . مبلسا : يائس و نوميد يا ساكن و آرام . سلسا : سهل و آسان . الرّجيع : كسى كه از سفرى به سفر ديگرى مىرود . الوصيب : خستگى . النّضو : لاغر . السّورات : جمع « سورة » به معناى شدت و سختى . النّاجزة : حاضر و آماده . ساختار ادبى أم : ادات استفهام است و براى هشدار به كار رفته است و برخى نيز آن را به معناى « بل » دانسته‌اند .

--> ( 1 ) . « او و خانواده‌اش را نجات داديم ، جز همسرش كه از بازماندگان در عذاب است » اعراف / 7 : 83 .