إجتراما : مانند قبلى است . مثالا : حال براى « مشابهين » يا مفعول مطلق است . إرسالا : مانند قبلى است . سراعا : مصدر در نقش حال براى مفعول « أخرجهم » است . همه كلمات منصوب بعد از آن نيز مانند آن است . عليهم : خبر مقدم براى « لبوس » است . شرح و تفسير ( فإنّ الدنيا رنق مشربها ردغ مشرعها ) دنيا آميخته با آلودگى است . در خطبه ديگرى مىخوانيم : « آلودگى آن را مىنوشند . » « 1 » « ردغ » به معناى وجود سرگين بسيار است و در اين‌جا اشاره به وجود گرفتارىها و سختىهاى فراوان در دنيا دارد . « مشرب » به جايى گفته مىشود كه از آن آب مىنوشند و در اين‌جا اشاره به زمينه‌ها و شيوه‌هاى دستيابى انسان به خواسته‌هايش در دنيا دارد و منظور آن است كه دنيا آميخته به سختىها و هراسها است . ( يونق منظرها و يوبق مخبرها ) ظاهر دنيا رحمت و باطن آن عذاب است . ( غرور حائل و ضوء آفل و ظلّ زائلّ و سناد مائل ) دنيا خردهاى ضعيف را فريب مىدهد تا آن‌جا كه به محض تكيه بر آن از آنان روى مىگرداند و به آنان خيانت مىكند . دنيا به سان برقى است كه به محض روشن شدن ، خاموش مىشود . همه نعمتهاى آن رو به پايان است و هر زنده‌اى در آن رو به مرگ است . هر كه به آن تكيه كند ، سقوط مىكند . ( حتّى إذا أنس نافرها و اطمأنّ ناكرها

--> ( 1 ) . « و يشربون الرّنق » خطبه : 182 .