محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
110
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
سربزند بىدرنگ توبه مىكند . ( قدّم خالصا و عمل صالحا و اجتنب محذورا ) اعمال نيكش را خالصانه به پيش فرستاده است و براى جهان ديگر انباشته است و از گناهان دورى كرده است . ( و رمى غرضا و أحرز عوضا ) راه هدايت را در پيش گرفته و به خوشنودى و پاداش خداوند دست يافته است . ( كابر هواه و كذّب مناه ) با هواى نفس خود درافتاد و بر او چيره شد و فريب آرزوهاى بلند و روياهاى دروغين را نخورد و دنبالهرو نفس امّاره نگشت . ( جعل الصّبر مطيّة نجاته ) بر طاعت خداوند ، بردبار بوده و اميد نجاتيافتن از خشم و عذاب خداوند را دارد . ( و التّقوى عدّة وفاته ) تقوا را زاد و توشه روز آخرت ساخته است . ( ركب الطّريقة الغرّاء و لزم المحجّة البيضاء ) بر راه هدايت گام برمىدارد و از افتادن به جاده نادرست پرهيز دارد . ( اغتنم المهل و بادر الأجل و تزوّد من العمل ) فرصتها را پيش از رفتن غنيمت شمرده است و خود را براى مرگ پيش از آمدن حاضر ساخته و در انجام كارهاى نيك كوتاهى نكرده است .