بودم . چرا خرد نمىورزيد ؟ » « 1 » همچنين بنى اميه ، امام على عليه السّلام را متهم ساختند و امام عليه السّلام در پاسخ به آنها فرمود : « آيا نادانان از گذشته من ناآگاه هستند ؟ » ( و لما وعظهم اللّه به أبلغ من لساني ) خداوند از بدگمانى و غيبت نهى كرده است ؛ ولى آنان از اندرزهاى خداوند پند نگرفته و از آن سود نبردند ؛ حال اندرز و بيان من در آنها كارساز باشد ؟ ( أنا حجيج المارقين و خصيم النّاكثين المرتابين ) با دلايل كوبنده ، خارج‌شدگان از دين را بر جاى خويش مىنشانم و با براهين استوار به مناظره شك‌كنندگان در دين خدا مىروم و بهانه‌اى برايشان نمىگذارم . ( على كتاب اللّه تعرض الأمثال ) كتاب خداوند تنها مرجع داورى است . هرچه در آن آمده حق و راستى است و هرچه در آن انكار شده است ، دروغ و گمراهى است . على عليه السّلام در گفتار و كردار خويش با قرآن است و قرآن در واژه‌ها و معانىاش با على عليه السّلام است . ( و بما في الصّدور ، تجازى العباد ) اين مضمون در حديث مشهورى آمده است : اعمال با نيات است و هر كسى همراه نيت خويش است . . . كسى كه به سوى خدا و پيامبرش صلّى اللّه عليه و آله هجرت كرده است ، به منظور خويش رسيده است و كسى كه به سوى دنيا هجرت مىكند ، به آن دست مىيابد . « 2 »

--> ( 1 ) . قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما تَلَوْتُهُ عَلَيْكُمْ وَ لا أَدْراكُمْ بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ يونس / 10 : 16 . ( 2 ) . « إنّما الأعمال بالنّيات ، و إنّما لكلّ ما نوى . . . من كانت هجرته الى اللّه و رسوله فهجرته الى اللّه و رسوله ، و من كانت هجرته الى دنيا يصيبها ، أو امرأة ينكحها فهجرته الى ما هاجر إليه » مسند طيالسى : 1 / 9 ، ح 37 ؛ مسند ابى داود : 2 / 262 ، ح 2201 ؛ صحيح ابن حبان : 2 / 113 ، ح 388 .