تصريح نيست كه اين سخن نبايد به معناى عدم استفاده از ميراث فكرى گذشتگان و عبور از آن تلقى شود ؛ چه در غير اين صورت نمىتوان آن را شرح نهج‌البلاغه خواند و يا حتى عنوان شرح بر آن نهاد . همچنين نبايد فراموش شود كه تفسير و تبيين كلمات و مفردات سخنان امام على عليه السّلام بدون توجه به تبادرات ذهنى و آن چه در فرهنگ‌هاى لغات آمده است ، امكان‌پذير نيست و همچنين تغيير تاريخ و يا بىتوجهى به موضوعى كه همگان به آن اذعان كرده‌اند ، منطقى و درست به شمار نمىرود . آن چه را از ميراث گذشتگان نپذيرفتم كه واقعيت زمان حاضر آن را برنمىتابد و انكار آن خللى بر دين وارد نمىسازد ، و آن چه را پذيرفتم كه در تمام دوران‌ها ثابت است و انديشمندان در تمام طول تاريخ آن را پذيرفته‌اند . آموزه‌هاى اسلام ، به غير از آن چه به اعتقادات و عبادات مرتبط مىشود ، نيازمند اين طرز نگاه معاصر و هم‌سوى با مبانى تسامح‌گونه و تساهل‌آميز شريعت است و با ترويج آن مىتوان رانده‌شدگان از عقايد پيشينيان را دوباره جذب كرد .