خطبه 49 گواهى هستى به وجود خدا « الحمد للّه الّذي بطن خفيّات الأمور و دلّت عليه أعلام الظّهور و امتنع على عين البصير ، فلا عين من لم يره تنكره و لا قلب من أثبته يبصره . سبق في العلوّ فلا شيء أعلى منه ، و قرب في الدّنوّ فلا شيء أقرب منه . فلا استعلاؤه باعده عن شيء من خلقه ، و لا قربه ساواهم في المكان به . لم يطلع العقول على تحديد صفته و لم يحجبها عن واجب معرفته ، فهو الّذي تشهد له أعلام الوجود ، على إقرار قلب ذي الجحود ، تعالى اللّه عمّا يقوله المشبّهون به و الجاحدون له علوّا كبيرا . » ترجمه ستايش خداوندى را سزاست كه از اسرار نهان‌ها آگاه است و نشانه‌هاى آشكارى در سراسر هستى بر وجود او شهادت مىدهند ؛ هرگز برابر چشم بينندگان ظاهر نمىگردد . نه چشم كسى كه او را نديده ، مىتواند انكارش كند ، و نه قلبى كه او را شناخت ، مىتواند مشاهده‌اش نمايد . در والايى و