خواهانش مىرود ، و بيننده را مىفريبد . سعى كنيد با بهترين زاد و توشه از آن كوچ كنيد و بيش از كفاف و نياز خود از آن نخواهيد و بيشتر از آنچه نياز داريد طلب نكنيد . واژه‌شناسى مأيوس : يا از ريشه « أيس » و يا « يئس » است و هر دو به معنى مأيوس بودن و نااميد شدن هستند . استنكف : تكبّر ورزيد . مني : در نظر گرفته شد . التبست : تركيب و مخلوط شد . الكفاف : چيزى كه انسان را از دارايى ديگران كفايت مىدهد . البلاغ ، البلغة ، التبلغ : كفايت ، كفاف . ساختار ادبى غير : حال است . الدنيا دار منى لها الناء : « الدنيا » مبتداى اول و ادامه جمله ، خبر آن است . « دار » مبتداى دوم و ادامه جمله ، خبر آن است . لأهلها : خبر مقدّم است . الجلاء : مبتداى مؤخّر است . خضراء : خبر دوّم براى « هي » است .