محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

468

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

شرح و تفسير ( فأنا نذير لكم ) اين فقره خطاب به خوارج است ؛ آن هنگام كه قصد مخالفت با امام عليه السّلام كرده و خواستند عليه او بشورند . امام عليه السّلام در اين خطبه به آنان توضيح مىدهد كه نظر و عملشان نادرست است و آنان را از سوء عاقبت بر حذر مىدارد . ( أن تصبحوا صرعى بأثناء هذا النّهر ) رود مورد نظر در نزديكى كوفه و كنار صحراى نهروان است . جنگ با خوارج نيز به نام همين صحرا مشهور شد . جدايى خوارج از سپاه امام على عليه السّلام در مكانى نزديك صحراى حروراء رخ داد و براى همين ، خوارج به حروريه « 1 » نيز معروف شده‌اند . ( و بأهضام هذا الغائط ) اين بند مكان كشته شدن خوارج را مشخص مىكند . ( على غير بيّنه من ربّكم و لا سلطان مبين معكم ) هيچ دليل قابل قبولى در اقدام خود و هيچ بهانه‌اى براى افتادن در اين فتنه نداشتند . پذيرش حكميت ، اشتباه بزرگى بود و خروج از سپاه على عليه السّلام اشتباهى بزرگتر از آن . . . امام عليه السّلام در ضمن اندرز به ايشان مىگويد : « من از جنگ روىگردان نشدم و بلكه شما بوديد كه جنگ را كنار گذاشتيد و از آن خسته شديد . . . نظر شما بر گزينش آن دو براى حكميت بود و از آنان تعهد گرفتيم كه بر مبناى قرآن عمل كنند ، ولى آنان گمراه گشتند و حق را كنار گذاشتند ؛ در حالى كه حق را به روشنى

--> ( 1 ) . حروريه ، گروهى از خوارج و نواصب هستند كه در منطقه حروراء به فاصله دو ميل از كوفه مستقر شده بودند و به همين سبب حروريه نام گرفتند . آنان پس از پذيرش حكميت از سوى امام عليه السّلام بر او خروج كردند .